Мейірімге мұқтаж заман-ай! – Гүлмекен Қасенбай

Мейірімге мұқтажбыз-ау бәріміз,
Үлкен-кіші, жасымыз да кәріміз.
Жанашырлық, қамқор пейіл жетпейді,
Ниетіміз кеткен бе әлде тарылып?

Енеге келіні жақпай,
Қайын жұрт күйеуді ұнатпай.
Ит пенен мысықтай болып,
Өмірдің сырғып аққаны-ай.
Бай болсаң - беделің асқақ,
Жарлыға - жақын да жаттай!

Дүниемен өлшенген соң бұл жалған,
Туыс безіп қашып жатыр туғаннан.
Зәулім сарай салса-дағы қондырмас,
Қадірсізсің қалсаң екі-үш сағаттан.


Иман дейтін қасиеттің құны жоқ,
Имансыздың болып тұр-ау міні жоқ.
Әділетсіз дүниені көргенде
Жүргеніңе ұяласың тірі боп.

27.08.2025