Апама арнауым

Сағыныштың оты лаулап, апа, сені сағындым,
Сенің мөлдір қайнарыңда мен кішкентай ағынмын.
Сол қайнарда кеме емес, тек кішкентай қайықпын,
Болсаңдағы Тынық мұхит, мен — өзенмін, Жайықпын.

Тағдыр жолы, өмір заңы айналды енді ғайыпқа,
Қатем болса, кешіре гөр, бұйырмашы айыпқа.
Жұлдыздарға қарап енді сені еске аламын,
Сен болсаң да ұрпақ тегі, мен сен үшін баламын.

Жүрек сыздап, сезім толқып, ағынмен өмір өтеді,
Әлемдегі бүкіл пенде бәрі келіп, кетеді.
Тек аңсаумен жүрсек енді, бұрынғыдай өмір болмас,
Аты өшпей, мәңгі өтпен жақын адам ұмытылмас.

© 2026 Молдажан Әділет. Барлық құқықтар қорғалған. Туындыны көшіру, тарату және пайдалану тек автордың жазбаша рұқсатымен ғана жүзеге асырылады.