Он жеті жас

Қызықтар көп, байқалмайтын мұң мен қайғы
Күнде ғашық, ашық жаның жыр толғайды
Көтер көкке басыңды,тік ұстағың
Он жеті жас қайта кері оралмайды

Ұялуды ойламайтын, ойға алмайтын
Жаның таза жасыңғой той тойлайтын
Жамылып қабат төсекті жатпа бекер
Жинағың естеліктер жоя алмайтын

Ұшырап, сындарға талай сүрінсең де
Ертеңге сен, өткен кезге бүгін сенбе
Жетістіктер жетісіп жүріп келмейді
Тұлға болғың ел басқарып жүрмесең де

Авторы: Абдихай Жанболат

---