Руым менің - Арғын

Орта жүздің Арғыны – арғы бабам,
Темештерден тараған – руым Манам.
Тарихымда таңбалы із, терең шежіре,
Жүрегімде жаңғырады туған далам.

Қанымда бар қайсарлық пен кең пейілдік,
Жауға қарсы жебедей боп жеткен ерлік.
Ақ найзасын ақиқат деп көтергендер,
Ұрпағына аманат еткен елдік.

Көк майсалы кең далам – алтын бесік,
Сол далада баба үні қалған өшпес.
Тұлпар тұяқ дүбірімен тербелген жер,
Рухымды биікке әлі де жетелес.

Шежіремде шешен өткен, би де өткен,
Қара қылды қақ жарған әділдікпен.
Сөздің нарқын, елдің салтын сақтап қалған,
Ар алдында ешқашанда бүгілмеген.

Найза ұстаған батыр өткен бұл әулеттен,
Жауға қарсы жанын қиған бір-ақ реттен.
Ерлік жолы – елге қызмет, жерге адал,
Сол аманат санама мәңгі дарып кеткен.

Бүгін менмін сол тарихтың жалғасы,
Кеше менен ертеңге жол саласы.
Бабам аты – маңдайымда тағдыр таңбам,
Ұрпақ үшін тұратын бір панасы.

Желбіресін көк байрағым көкте мәңгі,
Арғын рухы асқақтасын өшпей әні.
Бірлігім мен тірлігіме тірек болған,
Қасиетті қазақ деген ұлы ел еді.

Тамырым терең, тегім бар – мақтанам
Өткеніме тас атпай, сақтанам.
Манам деген атым барда шежіреде,
Мен де елге бір пайда боп аттанам.

---