Аспанда – Сырбай Мәуленов

Қалып жатыр шөл, ыза...
Шетсіз аспан әлемі.
Көрінді тау Феруза,
Аты қандай әдемі.
Тау екенсің тәп-тәуір,
Тартатұғын ақынды.
Кім де болса әйтеуір,
Тауып қойған атыңды.
Бетіме кеп тигені,
Тау көлінің сызаты.
Менің барлық білгенім,
Феруза тек қыз аты.
Қала берді Феруза
Жырды қозғап көңілден.
Ферузаға мен ырза,
Тарта бердім жөніммен.
Жарып жалпақ ауаны,
Көкте қалқып келем мен.
Теңіз маған қарады,
Төрт мың метр төменнен.
Мүмкін тартып шеруді,
Жатқан шығар толқындап.
Көктен маған көрінді,
Момақан боп ол бірақ.
Талай арал өткенбіз,
Каспий, Каспий баяғы.
Бәрібір сол Көктеңіз,
Жоқ басы мен аяғы.
Жатыр теңіз жас күйде,
Жаз сағымын бүркеніп.
Түстеніп жүр Каспийге
Көкірегін бұлт еміп.
— Барамыз ба күн батпай?
Деп досымнан сұраймын.
Көрсетеді ол тіл қатпай,
Мұнарасын мұнайдың.
Самолет тез айналды,
Желбірейді алда ту.
Азербайжан айналдым,
Сәлем, саған жан Баку.
1956