Қиял серігі

Құс болып биік самғайын,
Жарқ етсін іштегі айғайым,
Кетейін алыс жақтарға,
Ақ бұлтқа қалсын қалған үн.

Ғарыштың еркін төсінде,
Тербелсін ойлар теңесіп.
Қайғының қара кешінде,
Жаным бір тапсын кең есік.

Мен жетер шексіз биік те,
Бас имес жалған күйікке.
Жарық пен көлеңке үйлескен,
Тағдырды соғар күреске.

Сәулесі айдың елес боп,
Жұлдызбен сырлас күй кештім.
Жатсынба енді жат ғалам,
Жерді аңсап қайта келмеспін.

Уақыттың толқын ағысы,
Сүйресін қиял-ғұмырды.
Сыңғырлап көктен дауысым,
Танытсын менің шынымды.

Автор: Оразбай Сарыбаев

---