Өлең, жыр, ақындар

Жасырын ажарым

Мен сөнгенмен,
Сен жоғалдың дейсің бе?
Өлең барда
Өшпес із бар, ей, менде.
Сырлы сөздің
Қан тамырын ұстап ап,
Жыр жазамын
Қара жерге енсем де.

Таңылса да
Тозған тасқа мәңгі атым,
Сазым қалар,
Жансыз болып қағатын.
Ессіз бейне
Ескі сурет ішінен,
Күй төгемін,
Есіңе сол сәт салатын.

Жабырқама,
Тұнжырап өксіп кеудеңде.
Түңілу жоқ
Ғұмыр бәрібір өлшеулі мөлшерде.
Бір сүйеніш,
Бір арман жоғалғанмен,
Бақыт тілеймін
Көлшіктей қатқан жас көздерге.

Мен жырлайын
Көңілдің кір азабын,
Мен жырлайын
Дүрбелең дүние базарын.
Жалған күлкі
Жасанды үннен биік тұр,
Ашылғанмен
Жасырын қалған ажарым.

Автор: Оразбай Сарыбаев



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз


Қарап көріңіз