Өлең, жыр, ақындар

Көрген сәттен жүрек шіркін шым етті

Көрген сәттен жүрек шіркін шым етті,
Желдің лебі жаныма бір гүл септі.
Қарашығың тұңғиық бір әлемдей,
Сол әлемге көзім мәңгі үңілді.

Күн күлімдеп, таң нұрына орандым,
Сенің сөзің – жүрегімнің тояны.
Бір сен барсың, соған жетер ештеңе,
Жоқ бұл өмірде, жаным, баяны.

Сен күлгенде гүлдер де енді күледі,
Жүрегімде жалын болып жүреді.
Ғашық болу – ғажап сезім, мәңгілік,
Сол сезімнің иесі – тек сен енді...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз


Қарап көріңіз