Ғашықсың ба білмеймін, жүрек неге тынады

Ғашықсың ба білмеймін, жүрек неге тынады,
Көзім сен деп оянып, сен деп қайта жылады.
Түннің қара жамылғысы жанымды үнсіз қаптады,
Сенің нәзік елесің үміт болып сығалады.

Бірде қашып, бірде келіп — сезім неткен тағдырлы,
Жақындасам жылынасың, алыстасам — жаңбырлы.
Айға сыр қып айтқаным да өзің ғана, жаным-ау,
Сен бар жерде көктем мәңгі, сен жоқ жерде — қараңғы.

Жанарымда жас тұрса да, жасыра алман сырымды,
Жүрек сен деп соғады ғой, қайтем енді бұлымды?
Қара түнде жұлдыз іздеп адасқан бір жан секілді,
Сен деп іздеп табамын ба шын бақыттың шырымын?

Ғашықсың ба білмеймін, бірақ менің жанымда
Сенің атың жаңғырады таңғы самал, сағымда.
Бірде қашып, бірде келіп арпалысқан армандай,
Мәңгі қалшы жүрегімнің ең бір нәзік бағында.