Жаман өлең – KazakhstanAvtor

Әй, Қазақ ұят кетті, ар кетті,
Намыс кетті, құт кетті,
Шошқаларға тіл бітіп,
Береке кетті, рух кетті!

Әкесі қайтқан, бір жесірді сөз етті,
Бақан, қақақан ананы бір сөзбенен жез етті!
Шыдап еді баладары үшін суыққа,
Шыдап еді вахты деген жұмысқа!

2 бала, 3 қызын жезкізген еді мәпелеп,
Басы ауратын баласын үнемі келді тәпелеп,
Сондай "Кемел ананы" сыртынан кеп сөз етті
Уа, Құдайым "Өткізбе өмірден!" алдына келсін қазірет!

Бетін тілсе қан шықпайтын тексіз арсызға,
Ерні ботекс, өзі бұтттай, сүйкімсіз ұятсызға,
Өзі сондай, айтқан сөзіндей болсын, Ия Алла,
Уа, Құдайым "Өткізбе өмірден!" деп қылдым дұғама!