Сайран да салған сайран күн

Сайран да салған сайран күн,
Есімді алып еліткен.
Көзімнен ұшқан қайран күн,
Қыз-жүрегімді еріткен.
Талайдың көзін сүрінтіп,
Көңілінде жүрген қыз едік.
Қабырғасын ердің бүгілтіп,
Көкірегінде қалған күз едік...
Ерніне салып естелік,
Бал болып тамған сөздер-ай...
Кездесуге де кеш келіп,
Төзімін үзер кездер-ай...
Жанына дерт боп жабысып,
Жігітке болдық арман-қыз.
Тәнімен түн боп алысып,
Әйел боп әзер қалғанбыз...
Жүректе қалды сызат-мұң,
Уақытқа сендік өтпелі.
Жылайтын болдық ұзақ-түн,
Аллаға айтып өкпені...
Ол мұңның бәрі мөлдір ед,
Махаббат еді желісі...
Бұл күнгі жарым кім білед,
...Сол сезімдердің жеңісі...