Жаным жүдеді

Жаным жүдеді
Шаршадым бәрінен,
Сағыныштардың бәрі азап екен.
Тіршіліктерден бітпейтін
Жүгірістерден зәрезап екем.
Жаныма не керек енді,
Көз алдым тұман ба, қалай.
Жақындатудан жалыққам рас,
Үмітті шыдамға қарай.
Күз күлді терезе жақтан
Естідім сыбдырын оның.
Білгенмен, барлығы да үнсіз,
Заманның шындығы жоғын.
Ызыңы шағады миды,
Көшеде қаптаған көлік.
Сыртыңнан сөгеді дұшпан,
Бетіңе мақтаған болып.
Жалықтым, аярлығынан,
Адамның, заманның бүгін.
Абайлап басатын болғам,
Өмірдің табалдырығын.