Бұл бетте «Кешір мені, Көктемім» атты АЛИБЕК БЕРДИБАЕВ жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Уақыт шіркін, тоқтамайтын ағын ба,
Жүрсең екен мәңгі менің жанымда.
Ескі күннің естелігін қоздатқан,
Бір мұң жатыр жүрегімнің жағында.
Сезім едік – жалын атқан, лаулаған,
Арман едік – асқарына баулаған.
Бүгін міне, жат жағаға бет бұрып,
Біз екеуміз екі арнаға аунаған.
Жанарыңда жұмбақ әлем жатушы еді,
Кірпігіңнен бақыт күліп атушы еді.
Ақ айдынның бетіндегі ботадай,
Мөлдір мұңың жанымды ертіп кетуші еді.
Сағыныштың сарғайған сол парағы,
Жүрегімді тілгілеп-ақ барады.
Мен өзіңді жоғалтқан сол көшеде,
Жалғыздықтың суық желі соғады.
Кешір мені, кешіре алсаң, өткенім,
Мұңға айналды-ау гүл жайнаған көктемім.
Мендік жүрек сені іздеуден тынбайды,
Тағдыр бізге жазбаса да тектеуін.
AlibekBerikovich
Бұл өлеңде менің жаныма ең жақын болған адамның есімі астарлап жеткізілген.
Сол бір адам екеуміздің өткеніміздің қәзірге қалай сағыныш алып келіп жатқанын осылай жеткізгім келді.