Заман

Жақсысы атылған заман,
Жаманы сатылған заман.
Еркегi қатыннан жаман,
Қатыны шатылған заман.
Iбiлiс ылыққан заман,
Бүлiнiп, былыққан заман.
Құлқыны құныққан заман,
Құдайын ұмытқан заман!
Байлыққа бас ұрған заман,
Әптiңдi қашырған заман.
Араны ашылған заман,
Адамы ашынған заман!
Талабын тасқа ұрған заман,
Қамалын қапсырған заман.
Арамды ас қылған заман,
Адалды лас қылған заман.
Талағы тасырдан жаман,
Тарыдай шашылған заман.
Айласын асырған заман,
Абыройы ашылған заман.
Ұлдары ұрынған заман,
Қыздары қыдырған заман.
Түлкiдей құбылған заман,
Түгелдей жын ұрған заман!!!
* * *
Ту биедей тартып тұр заман iшiн,
Таңдамайды – ақпысың, қарамысың.
Аңдып жүрген Ажалдың қаңғымасы
Қазағымның табады қарақұсын.
Қыр соңыңнан қалмайтын осы Елесiң
Қайдан бiлдiң маған да өш емесiн?
Кiмнен көрем – тақтан ба, тажалдан ба,
Көктей солған талайдың көсегесiн?..
Ор жатқандай қараймын оң жағыма,
Сор жатқандай қараймын сол жағыма.
Шыққыр көзiм, не дейсiң, шынымен-ақ
Қазақтың жауы – қазақ болғаны ма?!
Қасым ханның түсiндей аян берген
Алақанды аспанға жаям жерден!..
...Оқшантайдан тағы бiр оқ атылды,
Ойран болам демесең оян, кеудем!