Кочегар

Өмірдің оты ойнап жанарында,
Кетеді жұмысынан таң алдында.
Кетеді жылылығын жұртқа беріп
Түтінді тұндырып ап қабағына.
Ұйқыда қалмасын деп суып денең,
Бойыңды бусандырар буыменен.
Тұтанып батарея түтіктерін,
Кранның сипар жылы суыменен.
Лебінен бүрқыраған бұл жігіттің,
Жылынып бөлмеге еніп тұр суық күн.
Қызуы суымайды күндізде де,
Ол жалғап кеткен түнгі тіршіліктің.