Лермонтов үйінде

Алдында Кавказ аңғары
Отырды ақын көзінде от.
Осы үйде оның бар жаны,
Құйылды нәзік сезім боп.
Осы үйден бір үн ағындап,
Ораған таудың оябын.
Осы үйден бүкіл табиғат
Өзінің тапқан бояуын.
Тұрағын таппай жиһаннан,
Азаттық көксеп аңсаған,
Осы үйде ақын қиялдан,
Өмірге келді қанша адам.
Жүрегін мейлі таласа,
Тағдырдан тайқып қашқан жоқ.
Осы бір үйден аласа,
Көрінді ол елге аспан боп.