Өлең, жыр, ақындар

Скульптор

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 1724
(Хакімжан Наурызбаевқа)
Ұйықтамай түндер ол шыққан
Кеудесін кернеп бір арман.
Құдайдай құйып балшықтан
Адамды жасап шығарған.
Маңдайдан терін сыпырып,
Көрмеген жаны жай тауып.
Өліге тірлік бітіріп,
Өмірді берген қайтарып.
Құйындай қиял үйіріп,
Әуремен өткен әр кеші.
Металға түскен құйылып,
Ойының ұйып сәулесі.
Ұйқысыз түндер өтеліп,
Тұғырға- қонды тас тұлға.
Өнерін биік көтеріп,
Өзі тұр соның астында.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Хиуа

  • 0
  • 0

Жанып тұрған сағым оттай
Қызыл шақа жоталарда,
Доңғалағы шаңырақтай
Салдырайды қоқан арба.

Толық

Ақырын күт, асықпа

  • 0
  • 0

Ойға батып, сарылып,
Жігеріңді жасытпа.
Ауыр мұңнан арылып,
Ақырын күт, асықпа.

Толық

Сарғайып таң атқан шақта

  • 0
  • 0

(Сәбитке)
Сарғайып таң атқан шақта,
Әлем әлі қалғыған.
Ақын ойы шартарапта,

Толық

Қарап көріңіз