Табылған қала – Сырбай Мәуленов

Өз көзіне сенбегендей әлі жұрт,
Қақпа алдында тұрып қапты аңырып.
Жер астына түсіп кеткен бір қала
Мың жылдан соң жатыр қайта табылып.
Бір кездерде мадақталған жыр болып,
Жатыр мұнда мұнаралар күл болып.
Жатыр ескі қазандардың сынығы,
Әлде кімдер тастағандай мың бөліп.
Ескі жұртта түрлі бұйым жатыр көп,
Бау-бақшаның қалған орны тақыр боп.
Қалың құмның арасында тот басқан
Алтын патша жатыр қазір бақыр боп.
Жатыр мұнда адалдық пен арамдық,
Жатыр мұнда жақсылық пен жамандық.
Жатыр мұнда махаббат пен қызғаныш
Алдандырған адамдарды елең ғып.
Жатыр мұнда көз жастары адамның,
Жатыр мұнда мұңлы жыры заманның.
Басуға да аянатын түрім бар,
Ой-арманын баяғы өткен бабамның.
Қарағанмен іздеріне қызығып,
Құбылады кейде түсім бұзылып.
Тасты тесіп өткен із бар, сол іздер
Көз жасы ма түскен бір кез үзіліп.