Биылғы жаз жаңбыр боп өтті – Cырбай Мәуленов

Биылғы жаз жанбыр боп өтті,
Ұсақ балапан жаңбырлар
Мөлдір жаңбырлар
Теректерге жауды да кетті.
Сенің толқын шашыңа,
Сол жаңбырлар меруерттей тізіліп қалды.
Есіңде ме тау басында,
Көзіңнен бір моншақ үзіліп қалды.
Шықпайды тіпті есімнен
Ол былай еді:
Көк төсінен
Мөлдір моншақтар
Төгіліп құлай берді,
Төгіліп құлай берді.
Сен пана іздеп жалғыз еменнен
Қияда қалдың тұрып.
Түсіп жатты төбеңнен
Тырсылдап жаңбыр ұрып.
Еменнің қабығын жай
Сен оқыс аршып едің.
Түсіп жатқан көк жауынындай
Мөп-мөлдір тамшы көрдің.
Жалғыздығыңды сол емендей
Есіңе алдың.
Жас күнің үшты заулап
Көзіңді көлегейлей
Бір тамшы жас түсті аунап,
Еменнен көрдің өз тағдырыңды,
Төктің моншак, жаңбырыңды.
Жаз көркін ашу үшін
Шалғынға бөлеп,
Жан өртін басу үшін
Жаңбыр да керек.
Биылғы жаз жаңбыр боп өтті.
* * *
Сырылдайды күздің тұманды көкірегі,
Бұлттан ырғып тамшылар секіреді,
Қарағаштардан сары жапырақтар ұшады
Бірақ ағаш көктем шыға қайта жетіледі.
Менің шашымда күз қырауы тұр
Оны қандай күш кетіреді?
* * *
Указбенен жүргем жоқ
Ақын деген атақ ап.
Ақын бол деп қоймайды
Елге арналған махаббат.
* * *
Бүлк етпес беттер безеріп
Не айтсаң соны қоштаған,
Ішінен мылтық кезеніп,
Көрінер сырттай дос саған.
Шын сырын сезген адам жоқ
Жаны оның қара түкпірдей,
Өлтіріп сені адал боп,
Тұрар ол күліп түк білмей.