Өлең, жыр, ақындар

Бұғы

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 2235
Тоқтап қалдық ат сабылтпай,
Кетті бұғы зулап ағып.
Қалды артымда ақша бұлттай
Бір аппақ шаң шудаланып.
Мұнарланып шаң астында,
Қарауытып қалды күндіз.
Жер мен көкті жалғастыра
Барады ағып жалғыз жұлдыз.
Тиіп қолға жаңада ерік
Салғандай ол өзін сынға.
Жалғыз меңдей барады еріп,
Жалғыз нүкте көз ұшында.
Жер дүбірлеп,
Жел гуілдеп,
От ұшады тұяғынан.
Аспанға тік,
Шапшаң атып
Секіреді қия қырдан.
Кім тоқтатып жол бөгейді
Кім алады қарауылға.
Тек дүние дөңгелейді
Тамшы жас боп жанарында.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Адам өлмейді

  • 0
  • 0

Адам аледі —
От басында,
Кейде жолда:
Апатта,

Толық

Онкүндік соңында

  • 0
  • 0

Өзбекстан,тұрдың ақын жыры боп,
Жүректердің дүрс-дүрс соққан тілі боп.
Жанды біздің алдымызда түндерде,
Қызыл гүлдер әр төбенің күні боп.

Толық

Индиялық досқа

  • 0
  • 0

Қалыпты ол кез жадымда,
Еді осындай күн ашық.
Алматының бағында
Көп қыдырдық сырласып.

Толық