Мәжнүн

«Ғашық боп қалма, Ақын» деп,
Айтқандар маған ақыл көп,
Ауысар еді есінен
Көрсе егср сені жақын кеп.
Оларға сонда таң ба әлі,
Жанымның күйіп-жанғаны?
Өзіңнен өзге жұлдызға
Аспанымда орын қалмады.
Жылатып тұрып, күлгіздің,
Шалықпен өмір сүргіздің.
Бәрінің атын ұмыттым
Өзіңнен өзге жұлдыздың.
«Махаббат деген — соқпа дерт,
Айтпашы, есің жоқ па» деп.
Мәңгірген мендей Мәжнүнге
Тек өзің ашар сот керек!
Ай кезбе десең көктегі
Аспанға жерлеп кет мені.
Ақындар ғашық болмаса —
Ақырзаманның жеткені.
Жо-жо-жоқ!
Маған жолама,
Ақынға жолап бола ма?
Есі бар жұлдыз
Ессіздің
Қолына келіп қона ма?