Жаназа жыры

Қара Ертісім тартылды,
Қоңырау көлім сарқылды.
Аласарып Алтайым,
Ақсұңқарым шарқ ұрды.
Орманым қалды ойсырап,
Арманым өртке шарпылды,
Боздаттың ба, тағдыр-ау,
Бәске байлап мәрт ұлды?!.
Жас айғыздап алқымды,
Үміт өшті. Жан тынды.
Кете барды-ау ардағым,
Тұяқ серіппей мал құрлы.
Жез орнына жұмсаппыз,
Уыстағы алтынды.
Көрсеттің бе, Құдай-ау,
Тезің, тепкің, талқыңды?
Мені қойшы...
Қалайша,
Жұбатамын халқымды?