БІР ТАНЫС ТЫНЫШТЫҚ

БІР ТАНЫС ТЫНЫШТЫҚ

Мен жоқ болсам, жүрегіңде сақта мені.
Арамызда көзге көрінбес күш бар еді.
Айта алмаған сөздің бәрі ішімде.
Тамырымда тектіліктің қаны сөйлейді.

Біз көп сөйлемедік бір-бірімізге.
Күндер өтті үнсіз, көзбен ұғысып.
Бірге өткен кештер, таңғы үндер,
Өмірдің өзі кетті алысып.

Жарық күндерде күлгендерің есімде.
Түнгі тыныштықта сөйлеген сөздерің.
Әр із қалдырған қолың менің жүрегімде.
Сан рет өткен шақты сағына еске аламын.

Мен кеткен жақта жел басқа үн шығарар.
Сағат та бөгеліп қалатындай.
Сен жүрген жолда бір таныс тыныштық
Ізім қалғанын аңғартатындай.

Айтарым аз, бірақ бәрі ішінде.
Жылдар айтқанын сөз айта алмас.
Кеудеңде бір жылу қалып қойса,
Сол мен болармын — атын атамас.

Түнде есіңде бір үн қалса,
Сол менің демім, тынысым сияқты.
Сенің әрбір ойыңда мен жоқтамын,
Бірақ жүрек соғысы — бір әуенде.

© Сабазбеков Медет