Сүйімбике мұнарасы – Сырбай Мәуленов

Бір көз сұлу қос жанарын жас қаптап,
Омырауын аш толқынға ашты аппақ.
Көлеңкесі таңбаланып тасқа қап,
Мұнара боп тұрып қалды асқақтап.
Күн болғанша бақытыңды жоғалтып,
Дұшпаныңды сүйгенінше қол артып,
Өр қырандай құз шыңырау түбіне
Өзіңді-өзің лақтырғаның көп артық.
***
Көл бетіне қарай-қарай
Өзім көлге айналдым.
Жер бетіне қарай-қарай
Өзім жерге айналдым.
Көл секілді күңіремсем деп,
Жерден дауыл сұрадым.
Жер секілді гүл өңсе деп,
Көктен жауын сұрадым.
Жалбыр-жалбыр орман бойлап,
Келесің сен сыр ұрлап.
Тальян гармонь қолында ойнап
Төгіледі ән сыңғырлап.
Тебірентесін , тербетесің
Ұйықтап жатқан жер төсін.
Жауындатып, желдетесің
Мұңды бір күй шертесің.
Басымайсың жалындатпай,
Пернелерді мың басып.
Ғалиябану жарын таппай
Сенімен жүр мұңдасып.
Жалбыр-жалбыр орман бойлап,
Келесің сен сыр ұрлап.
Тальян гармонь қолында ойнап,
Төгіледі ән сыңғырлап.