Ұмытпа, ұмытпашы осы күндi

Ұмытпа, ұмытпашы осы күндi,
Менi еске ал тербеткенде бесiгiңдi.
Бұл тағдыр түсiмiзде табыстырар
Бiздерге жазбағанмен қосылуды.
Шарасыз құшағымыз айырылып,
Қарадық қоштасарда қайырылып.
Қайырлап қала бердi-ау сонда сенiң
Толқыған көңiлiңде қайық – үмiт.
Бiз ендi бұрынғыдай жолықпаспыз,
Мен – жiгiт, сен – бейкүнә болып жас қыз.
Бiрiмiз бiрiмiзге телефонмен
Ешқашан түсiмiздi жорытпаспыз.
Бiз ендi жаным десiп,
сәулем десiп,
Жүрмеспiз бұрынғыдай дәурен кешiп.
Орманшы бөлiп алған көшеттердей
Екеуімiз кеттiк екi орманда өсiп.
Менi де, өзiңдi де кешiре бiл,
Жадыңнан қатал ойды өшiре бiл.
Қазықты қайырылар таба алмасақ,
Сүремiз махаббатсыз несiне өмiр?
Сөзiңмен сезiмiмдi дiр еткiздiң,
Келмейдi ендi күйбең күн өткiзгiм.
Осынау шексiз ғарыш қойнауында
Өзгенi жылытар ендi жүрек бiздiң.