Көпір салудың машақаты

Жас арыстан жинап алып жас орманның аңдарын,
Ақылдасты ортаға сап, қауіпсіздік қамдарын.
Сел алғалы ормандағы жалғыз ғана көпірді,
Санап берді қанша аңның суға кетіп қалғанын.

– «Бұл өзенге қалай енді жаңа көпір саламыз,
Қандай жолмен жоспарсыз керек-жарақ аламыз?
Есепжоба жасалмаған, қаржы бөлу қаралмаған,
Бас орманмен дұрыстап тілді қалай табамыз?»

Қоян айтты: – Осы көпір бәрімізді састырды,
Бас ауыртып қайта-қайта, қинамайық тақсырды.
Арқасына қоржын салып, аттандырып жіберейік,
Бас орманға әрі жыртқыш, әрі ішкіш қасқырды.

Жиналыста қоян сөзі қарсылықсыз өтеді,
Үлкен сенім арқалаған қасқыр жүріп кетеді.
Бір айдан соң «наркодиспансерге» түсті, - деген,
Емханадан арыстанға суық хабар жетеді.

Жас арыстан қайта жинап хайуандарды бір күні,
Сұр қоянға сөгіс беріп, біраз ұрсып-сілкіді.
Аңдарды бір шолып шығып аттандарды сапарға,
«Төсегіне құласаң да – шешіп кел»,- деп түлкіні.

Бір айдан соң қу түлкі «кож-вендиспансерге» түседі,
Жас арыстан тағы да күйіп-жанып, піседі.
Көңіл қалып, қаһарланып тағы аңды жинаса,
Бәрі шулап: – Салпаң құлақ есек барсын,- деседі.

Бір аптада іс бітіріп, қайтып келді көк есек,
Ағайындар арқасында ілестірмей көп өсек.
Бір айдан соң, салтанатты жиналыста арыстан:
–Көк есектер тұрған кезде жарқын деді келешек.

P.S.Көпір бітті, келіп жатқан жарақтарда жоқ есеп,
Аң-таң болған арыстанға есеп берді көк есек:
– Көлденеңнен салсын,- десе бөлімдегі жөн есек,
«Бойыменен салынсын», - деп қол қойыпты дөң есек...