Зарлының жан айқайы
Бұл бетте «Зарлының жан айқайы» атты Ахат Кендебай жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Бар әлемді тебірентіп гөзәл жырға бөлеген,
Хафизді де сарай маңы дуанаға теңеген.
Терең ойды бір шумаққа сыйдырғанға сүйсініп,
Сарайынан төр ұсынған Әмір-Темір Көреген.
Хан сарайын талақ етіп еркіндігін шектеген,
Албырт ақын қос жанарын босқа тастап кетпеген
Шығыстағы алыптарың қанша мықты жазғанмен,
Дуананың күйін кешкен Рудакиден өтпеген.
Рудаки де, Хафиз де жоқ – бәрі өткен өмірден,
Асқақ рухын қалықтатып – тәні жерге көмілген.
Дуананың санын мен де шарасыздан көбейтіп,
Тастап шықтым өз ұямды – Хан сарайдай көрінген.
Қаншама рет ұсақтадың тар өреңді бас қылып,
Кішірейдім, құшақтадым жанарыма жас тұнып.
Ашылмадың, ашылмассың мұз құрсанған тас құлып,
Кетіп барам, сенен мәңгі – жан жарасы асқынып.
Бәлеттерсің, тар қуыстан шыққан желдей ысқырып,
Нәлеттерсің, ақталарсың періштедей ышқынып.
Ұсақтарсың, үлесіңнен кәкүр-шүкір қыстырып,
Қарамайды дуаналар пенделікке пысқырып.
Жыламайды, олар енді қиянатқа көндіккен,
Қос қанаты қайырылып, өкпе өшіп ентіккен.
Еті өлген, Рухы ғана енді онда қалғаны,
Түсінбестік оққа байлап – арман құсы мертіккен.
Қан түкірген қара өлең – енді менде таласың,
Отыз жылда барын алдың – енді немді аласың?
Пір тұтпасаң арысыңды біліп-білмей бағасын,
Кінә емес, қылмыспен тең – жыртқан болсаң жағасын.
Тықпалаумен ойы келте–жуанқарын ақылды,
Отыз жылда талқандадың мендегі бар қарқынды.
Отыз жылдық езгіден енді менде қалғаны –
Малта құрттай жұқарған бір көпірер алқынды.
Өмір бойы қамшылаумен жүйке күші сарқылған,
Бірте-бірте тамшылаумен бұлақ көзі тартылған.
Маған енді қалғаны – жамап-жасқау жыртықты.
Саған енді қалғаны – тас лақтыру артымнан.
Көрсоқырлық аластайды нәзіктігің бар болса,
Нәзіктігің жоғалған соң бәрі бекер далбаса.
Ұрғашының бәрі бірдей әйел емес ақылды,
Әйел емес, еркек сырын көзден ұға алмаса.
Балапандар аңсап келсе түлеп ұшқан ұясын,
Сен олардың көз жастарын қалай ғана тиясың?
Нысапсыздық әпермеген ешкімге де абырой,
Тәубаға кеп, шүкір қылып қашан есті жиясың?
Жетер енді, бітті бәрі өксуменен өтер күн,
Абжыландай ысқырынып Ұжмаққа да жетерсің.
Қу жалғанның таусылғанда өлшеп берген талқаны,
Дуананың жан айқайы көрден сені көтерсін!
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Али Акбар Деһхода
- Али Акбар Деһхода
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі