Өлең, жыр, ақындар

Бұғылы

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 3448
Сандық тасты аспанмен жалғастырып,
Құйылады құпия ауа мөлдір.
Бұғылыда күз отыр малдас құрып,
Денесіндей бұғының ала теңбіл.

Сұрша тастар таудың ор қоянындай,
Орман басқан етекте ой ауылдай.
Алуан түспен айнала жалтылдайды,
Суретші күздің сан бояуындай.

Сары жапырақ — сарғайған сағыныштай,
Қара томар — қаусаған кәрі құстай.
Ақ шоқылар — арманды ақсақалдай,
Көкірегінен күрсінген жалын ұшпай.

Ал қарағай көкпеңбек көк өрімдей,
Жастық шақтың мәңгі өшпес желегіндей.
Күзді ұзатып қолтықтап ән-күйімен
Оралатын көктем боп келер күндей.

Тұла бойы ну орман, қасқа сулар,
Сүю, күю, кездесу, қоштасулар...
Бұғылы тау қарайды қолын жайып,
Қас батырдай кеудесін досқа ұсынар.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Туған жерім, ыстықсың

  • 0
  • 1

Туған жерім, ыстықсың сен бір түрлі,
Бәрі таныс, бәрі маған сүйкімді.
Өзеніңмен бердің маған күлкіңді,
Өлеңіңмен бердің маған мың тілді,

Толық

Сарқырама

  • 0
  • 1

Көз тауып мұздың нәзік ойығынан,
Төгіліп меруерт моншақ мойынынан,
Шыққандай ерке сұлу еркіндікке
Кавказдың қарлы суық қойынынан.

Толық

Жаманшұбар даласында

  • 0
  • 1

(Оның өзінше)
Ол айтты:
Қара байтақ бұл далаға,
Жүрегің құстай ұшып, қуана ма?

Толық

Қарап көріңіз