Өлең, жыр, ақындар

Ноль

  • 15.04.2015
  • 2
  • 4
  • 14221
Қаламым, қарындашым – жан жолдасым!
Жау болды жан аяспас сан жолдасым.
Қайрылып, мейірімденіп қарамайды,
Кеше – аласа, бүгін – зор, паң жолдасым.

Жарқырап нұрын шашып, жанады шам,
Талайлар пайда алады жарығынан.
Су тамып, не жел тиіп сөне қалса,
Көрмей басып, таптайды пайда алған жан.

Демеймін мұңымды айтып зарланайын,
Жаралыс солай қылған адам жайын.
Жарық алып жалғанды тексерсең де,
Таза жүрек таппайсың, сол уайым...



Пікірлер (4)

адеми

маган катты унады,керемет екен

Аягөз

Өте керемет тақпақ екен маған қатты ұнады

Ерасыл

Оте магыналы олең . Әр айтқан сөзі бір адамның омири

Пікір қалдырыңыз

Мұңды шал

  • 2
  • 1

Жасыңда араластың малтымаға,
Қызығып есер елдiң салтына да.
Би, болыс, ептi жiгiт атанам деп,
Көп түстiң ерегіс пен талқыға да.

Толық

Пан-Жи-Зан Хан

  • 1
  • 1

Ең бұрын қала болған қытай жұрты,
Хақанын Аспанұлы дейді ғұрпы.
Ертерек қолөнерге шебер болған,
Қолайсыз көрінсе де бізге сырты.

Толық

Өлім шыққан ауылға...

  • 1
  • 2

Өлім шыққан ауылға
Ойбайлап қазақ шабады.
Өтірік жылап көз жасын
Қайдан да болса табады.

Толық

Қарап көріңіз