Бұл бетте «Жаз» атты Дана Мырзаканова жазған табиғат туралы өлең берілген.
Толғана алатын, Таңғала алатын менен гөрі Қарағаш Аллаға жақын. Өйткені, ол бұтағын көкке жайып,
Кеше: Маңдайында пешене бар жазылған, Дүниені тітіреткен даңқымен. Көрден аттап жан-жағында қазылған,
«Көктем, мен сені сүймейтін болдым...» Бағдат Мүбәрәкұлы. Арылғалы қанша жыл бір әдеттен – Сезім суып кеткен-ді сірә, көптен.
Сен мені жек көргеннен не шығады?! Сағынып жиі аларсың есіңе әлі. Кактустай отыз жылда бір-ақ гүлдер, Ессіз жан ер қадірін кеш ұғады.
Қараман шал — Елеңдеп ертелі-кеш даланы аңсар. Қаладағы халыққа жаны ауырған Жағадағы балықтай шалажансар.
Кеше түнде айрылмас бір дос таптым: Аты — Елес, заты — Сендік сағыныш. Мұнартады мұңлы түсті қоштап түн,
Хабарлама
INFO
- Серік Қирабаев
- Мұхтар Әуезов
- Міржақып Дулатұлы
- Сәкен Сейфуллин
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі