Өлең, жыр, ақындар

Ынтық жүрек

  • 08.05.2016
  • 0
  • 0
  • 3548
Білемін, сүйем, әйтеуір, құлап-талып,
Дүниенің барлығы жырақ қалып.
Сені мен түсіне алмай жүрмін,
Көргенім жоқ алдында сыр ақтарып.

Сені аңсаймын көзімнен жас ағыла,
Көбейді ғой бұл күнде уайым-қайғы.
Сыр ашпаймын еш жанға,сенсең егер,
Біреу сенің орныңды басады ма?

Сезім қолдан ешқашан жасалмайды,
Ол саған да, маған да қашанда әйгі.
Неге екенін білмеймін, саған деген,
Ынтық жүрек аптығын баса алмайды.

Неге болса да тек сені сүйіп кетем,
Сенің даусың қол жетпес биікке тең.
Жүрегіммен, жаныммен сені мәңгі,
Қол жетпейтін шынардай биіктетем.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кім ұрлады сендегі қуанышты

  • 0
  • 0

Алды артын ойламайтын алаңғасар,
Мен де саған болдым ба,адам нашар.
Өкпелетіп алдым ба, өкіндім мен,
Жолын таппай қалай бір хабарласар.

Толық

Түсінбей қойдым

  • 0
  • 0

Түсімбей қойдым бұл сырдың тегі күшін мен,
Есімнен күндіз кетпейсің, түнде түсімнен.
Жаныңда бірге бола алмай кеттім соңғы кез,
Болды ма күндер жаныңа сызат түсірген?

Толық

Бәлкім кейін түсінерсің

  • 0
  • 0

Түсін мені, түсінбе де сен мейлі,
Ауыр ойлар жүрегімді меңдейді .
Оңашада жалғыз қалып жылаймын,
Жылау деген жан жарасын емдейді.

Толық

Қарап көріңіз