Өлең, жыр, ақындар

Ынтық жүрек

  • 08.05.2016
  • 0
  • 0
  • 3664
Білемін, сүйем, әйтеуір, құлап-талып,
Дүниенің барлығы жырақ қалып.
Сені мен түсіне алмай жүрмін,
Көргенім жоқ алдында сыр ақтарып.

Сені аңсаймын көзімнен жас ағыла,
Көбейді ғой бұл күнде уайым-қайғы.
Сыр ашпаймын еш жанға,сенсең егер,
Біреу сенің орныңды басады ма?

Сезім қолдан ешқашан жасалмайды,
Ол саған да, маған да қашанда әйгі.
Неге екенін білмеймін, саған деген,
Ынтық жүрек аптығын баса алмайды.

Неге болса да тек сені сүйіп кетем,
Сенің даусың қол жетпес биікке тең.
Жүрегіммен, жаныммен сені мәңгі,
Қол жетпейтін шынардай биіктетем.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Табынамын

  • 0
  • 0

Сыр айтудан өзіңе қысылмадым.
Осы ма, сүю деген тылсым, жалын,
Ұмыттым өзімді өзім. Соңғы кезде.
Сен менің есімді алып жүрсің, жаным?

Толық

Өзгенің керегі жоқ

  • 0
  • 0

Махаббатта бітіспес майдан бір шың,
Тілгілеген жанымды пайдаң құрысын.
Қасіретіңнен қан жұтып қамықсам сан,
Сенен басқа оны өзге қайдан білсін?!

Толық

Көңіл

  • 0
  • 0

Бұрын біздер бақытты едік,
Нәр алған көктен, күз-күннен.
Есімде қазір...
Өзгеріп кеттік біз мүлдем.

Толық

Қарап көріңіз