Соңғы сөз
- 0
- 1
Бұл кітап бітеді енді.
Ол басталған ыза мен ел кегінен;
Мұқтаждардың қайырсыз еңбегінен;
Мықтылардың қан толы шеңгелінен;
Әйелге деген махаббат
Түндерде жалын боп өткенбіреуді жаным деп өпкен
сенің гүл еріндеріңнен
әйтеуір жерінбедім мен.
Жұттым да көзде жасыңнан,
төсіңнен өзгеге ашылған
басымды ала алмадым ме
(қайғым ба ең, жанар бағым ба ең?!).
Көлдегі сағым көрікпен
жанарды жанымды еріткен
құштым мен ашқарақ күймен
(білемін - басқа да сүйген).
Ең алғаш құшқаным да - өзің,
балқытқан күш-жалын да - өзің,
ең алғаш сүю дегенді
үйреткен ұстазым да - өзің.
Жанымнан мұңым кеткелі
сен болдың күнім көктегі.
...Қайғым тек - осының бәрі
басыңнан бұрын да өткені...
Пікірлер (1)
Пікір қалдырыңыз
Менің халқым
- 0
- 0
Қашқын ба, қарақшы ма кемедегі,
әлсіз бе қозғай алмас тегенені,
"Мен ұлттық батырмын!" – деп шықса біреу,
соңынан жапырласып ел ереді.
Айдана
керемет