Дала

Арманың ада болмас арна сенің,
Туған жер, сірә, сенің бар ма шегің?!
Сен үшін қызыл аяқ қырды кезіп,
Жалаң аяқ жар кешемін.

Шаттықтан мінген төбем шыңға айналып,
Тамырлар ток жүретін сымдай жанып.
Мен саған қарап тұрмын мың ойменен,
Көзім күліп, тіл байланып.

---