Өлең, жыр, ақындар

Жалын мен оттан жаралып

  • 15.04.2015
  • 1
  • 7
  • 34153
Жалын мен оттан жаралып,
Жарқылдап Рағит жайды айдар.
Жаңбыры жерге таралып,
Жасарып шығып гүл жайнар.

Жайына біреу келсе кез,
Белгілі жұмыс, сор қайнар.
Қуаты күшті нұрлы сөз,
Қуатын білген абайлар.

Жалын мен оттан жаралған
Сөзді қғатын қайсың бар?
Партия жиып пара алған,
Пейілі кедей байсыңдар.
Қулық пенен құбылдан
Жалықсаң, жақсы жансыңдар.
Түзелмесе шұғылдан,
Арсылдар да қалшылдар.
Несі өмір,
Несі жұрт?
Өңшең қырт,
Бас қаңғырт!



Пікірлер (7)

гүлнүр қуанова

Керемет

Аружан

Керемет

Карина

керемет жақсы

Айгерім Акимбаева)))

Өте керемет сондай мағынасы ашық жазылған .Маған өте қатты ұнады ,көңілім толды.
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

Аймерей

Оте керемет маған ұнады!

Шабытымды ашып жыберды !

Шабытымды ашып жыберды !

Пікір қалдырыңыз

Адам — бір боқ көтерген боқтың қабы

  • 2
  • 3

Адам — бір боқ көтерген боқтың қабы,
Боқтан сасық боласың өлсең тағы.
Мені мен сен тең бе деп мақтанасың,
Білімсіздік белгісі — ол баяғы.

Толық

Антпенен тарқайды

  • 0
  • 1

Антпенен тарқайды,
Жиылса кеңеске.
Ор қазып байқайды
Туа жау емеске.

Толық

Менсінбеуші ем наданды

  • 0
  • 3

Менсінбеуші ем наданды,
Ақылсыз деп қор тұтып.
Түзетпек едім заманды,
Өзімді тым-ақ зор тұтып.

Толық

Қарап көріңіз