Өлең, жыр, ақындар

Жалын мен оттан жаралып

  • 15.04.2015
  • 1
  • 8
  • 34823
Жалын мен оттан жаралып,
Жарқылдап Рағит жайды айдар.
Жаңбыры жерге таралып,
Жасарып шығып гүл жайнар.

Жайына біреу келсе кез,
Белгілі жұмыс, сор қайнар.
Қуаты күшті нұрлы сөз,
Қуатын білген абайлар.

Жалын мен оттан жаралған
Сөзді қғатын қайсың бар?
Партия жиып пара алған,
Пейілі кедей байсыңдар.
Қулық пенен құбылдан
Жалықсаң, жақсы жансыңдар.
Түзелмесе шұғылдан,
Арсылдар да қалшылдар.
Несі өмір,
Несі жұрт?
Өңшең қырт,
Бас қаңғырт!



Пікірлер (8)

гүлнүр қуанова

Керемет

Аружан

Керемет

Карина

керемет жақсы

Айгерім Акимбаева)))

Өте керемет сондай мағынасы ашық жазылған .Маған өте қатты ұнады ,көңілім толды.
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

Аймерей

Оте керемет маған ұнады!

Шабытымды ашып жыберды !

Шабытымды ашып жыберды !

Рауана

“Жалын мен оттан жаралып” өлеңін оқып шықтым — бұл туынды маған сөздің шын мәнін және оның ықпалын қайтадан ойландырып берді. Абай Ақынның жазған әр жолында өрттің, жалынның қуаты секілді шын жүректен шыққан сөздің күші бар екенін сезіндім. Бұл өлең адамға ішкі жан дүниемен сөйлесуді, сөздің маңызын түсінуді үйрететіндей. Осындай терең ойлы поэзияны оқыған сайын қазақ әдебиетінің байлығын бағалай түсесің, рахмет!

Пікір қалдырыңыз

Көжекбайға

  • 1
  • 8

Жамантайдың баласы Көжек деген,
Әркімге өсек тасып безектеген.
Досын келіп досына жамандайды,
Шіркінде ес болсайшы сезед деген.

Толық

Әбдірахман өлген соң өзіне айтқан жұбатуы

  • 0
  • 1

Бермеген құлға, қайтесің,
Жұлынарлық ерікті.
Ажал тура келген соң,
Шыдатпайды берікті.

Толық

Шоқпардай кекілі бар, қамыс құлақ

  • 2
  • 10

Шоқпардай кекілі бар, қамыс құлақ,
Қой мойынды, қоян жақ, бөкен қабақ.
Ауыз омыртқа шығыңқы, майда жалды,
Ой желке, үңірейген болса сағақ.

Толық

Қарап көріңіз