Саған – Ерден Кабдрашидов

Таудан аққан бұлақтай,
Шыңға шықсам құлатпай.
Саған деген гүл сезімді үзгенің бе?
Қалғаның ба жаным мені ұнатпай?

Иықтағы қос періште алдында,
Сезімімді таразыға салдың ба?
Саған деген махабатты көргенде,
Орны толмас өкініште қалдың ба?

Таң бозарып атқанда,
Қыдырғанбыз бақтарда.
Дәл осындай бал сәттерді еске алғайсың,
Көңілсіз бір шақтарда.

Сергелдеңге түскенде,
Сен де мен де құс пенде.
Кездеспесек бұл өмірде мүмкін жаным,
Кездесерміз түстерде.

Арайланған таңдарда,
Нұрын төгіп бар маңға.
Соңғы бір рет жүздесіп қал,
Қалып қойып жүрме жаным арманда.

Жаным,таңым,
Тамсандырған ақ сағым.
Қанша сұлу көрсем де,
Сендей қызды таппадым!