Есімде менің – Ринат Әбдіқалық

Есімде менің...
Ең алғаш сені көргенім,
Несіне келдің?
Жаныма жалғыз сен менің?
Көсіле бердім,
Құшағымды ашып, қауқарсыз,
Кешірермедің?
Тап мендей болса сенгенің.

Самғады уақыт,
Көңілде әлі қаяу-мұң.
Қонбады бақыт,
Жалғыздықпенен ояндым.
Жолдағы бағыт
Сен кеткен жаққа тартады,
Болмады алып,
Сезімім сендей, Аяулым!

Жүрегімдесің,
Құшағындасың сен кімнің?
Жүремін дерсің,
Қалауыменен еркіңнің.
Жылы сөздерің-
Менікі. Айтпа ешкімге,
Сырлы көздерің-
Дауасы менің дертімнің!

Бақыт тіледім,
Бақытым, бағым - сен деуші ең,
Болады бұрап,
оны да сәулем жөндесең.
Қалады жырақ,
Арманның бәрі, көнбесең,
Барамын бірақ,
Жаныма, жаным, кел десең.

Сағындым. Сенің
сағынбауың түк мүмкін бе?
Іздеуші еді ғой,
Шын сүйген жанды кім-кім де.
Үзбеуші еді ғой,
Үкілеп жағып үмітін,
Қалайша, ұмыт
Болады сезім бір күнде?!

РИНАТ ӘБДІҚАЛЫҚ