Уақыт – Бақберген Арысланбаев

Таң атып, нұры түсті арайдың,
Ойға шұңғып көк аспанға қараймын.
Шыдаймын деп уақыттың сынағына,
Мен кейде бұлт секілді тараймын.

Білмеймін, нені күтіп жүргенімді,
Артқа тастап келемін көргенімді.
Келешекті көрсетер уақыт қана,
Ал бүгін үмітсіздік төрге мінді.

Күткенде тұңғиықтай уақыт түпсіз,
Уақыт деген адамды байлайды жіпсіз.
Біреулер жолын табар өз уақтымен,
Даңғыл жолда адасқан біреулер епсіз.

Біреулерге жетпейді уақыт шіркін,
Бақандай бір жылы болғандай бір күн.
Екі қолын бос қойып өткендер бар,
Ел билеп кеткендер бар, қимай жұртын.

Шамаң бар ма уақытты ұстап тұрар,
Уақыт бұл - достарды да қастастырар.
Үш ұйықтап та түсіңе бір кірмеген,
Болмағанды болғанға ұштастырар.

Тарихқа жазамыз уақыт ғасырын,
Ал, ертеңіміз белгісіз, бізге жасырын.
Бұл дүниеге тірек болу мүмкін емес,
Төреші уақыт өткізеді тəсірін.