Алғашқы махаббат – Абдулла Сакимбай

Махаббатқа қарап жүріп шошына
күйін кешіп көбелектің жүрген ем.
Ғашықтықтан есі кеткен досыма
Мен ішімнен күлген ем.

Шоғы сөнген жанға ұқсатып мен оны
Бұл қорлықтан құтқаруға тырыстым.
Бірақ досым айтқанынан қайтпайтын
Басы бұл деп ұлы істің.

Күндер күліп тұратындай мəңгілік
Мен өзімді ақылдыға баладым.
Сезімсіз-ақ серік құрып, өзімше
Болғандығын қаладым.

Жылдар өтіп жатсадағы кезімен
Адам бірақ өзгермейді дедім мен.
Өз сөзіме қарсы қайрап қоярдай
Қайдан түскен едің сен?

Сен құлаттың мұнарамды тым биік,
Сенсіз күнім бүгін қалай өтеді?
Қалу үшін бір өзіңді шын сүйіп,
Секундтарда жетеді.

Сен тұтатқан жүректегі жалынның,
Оңайлықпен келе қоймас сөнгісі.
Болсыншы бұл мендегі ұлы сезімнің
Алғашқы жəне соңғысы.