Өлең, жыр, ақындар

Адам — бір боқ көтерген боқтың қабы

  • 16.03.2015
  • 2
  • 3
  • 74323
Адам — бір боқ көтерген боқтың қабы,
Боқтан сасық боласың өлсең тағы.
Мені мен сен тең бе деп мақтанасың,
Білімсіздік белгісі — ол баяғы.

Кеше бала ең, келдің ғой талай жасқа,
Көз жетті бір қалыпта тұра алмасқа.
Адамды сүй, алланың хикметін сез,
Не қызық бар өмірде онан басқа?!



Пікірлер (3)

Ақниет

Ақниет

Анонимдік комментатор

Күшті жазылған маған ұнады

Пікір қалдырыңыз

Өлсем, орным қара жер сыз болмай ма?

  • 1
  • 14

Өлсем, орным қара жер сыз болмай ма?
Өткір тіл бір ұялшақ қыз болмай ма?
Махаббат, ғадауат¹ пен майдандасқан,
Қайран менің жүрегім мұз болмай ма?

Толық

Әбдірахман өліміне

  • 0
  • 2

Талаптың мініп тұлпарын,
Тас қияға өрледің.
Бір ғылым еді іңкәрің,
Әр қиынға сермедің.

Толық

Ғашықтың тілі - тілсіз тіл

  • 1
  • 14

Ғашықтың тілі - тілсіз тіл,
Көзбен көр де ішпен біл.
Сүйісер жастар қате етпес,
Мейлің илан, мейлің күл.

Толық