Көкбайға
- 1
- 6
Сорлы Көкбай жылайды,
Жылайды да жырлайды.
Ол жыламай қайтіп тұрады,
Мынау азған қу заман
Адам — бір боқ көтерген боқтың қабы
Адам — бір боқ көтерген боқтың қабы,Боқтан сасық боласың өлсең тағы.
Мені мен сен тең бе деп мақтанасың,
Білімсіздік белгісі — ол баяғы.
Кеше бала ең, келдің ғой талай жасқа,
Көз жетті бір қалыпта тұра алмасқа.
Адамды сүй, алланың хикметін сез,
Не қызық бар өмірде онан басқа?!
Пікірлер (3)
Пікір қалдырыңыз
Соры қалың соққы жеген пышанамыз
- 1
- 6
Соры қалың соққы жеген пышанамыз
Қайтіп суып, жалғаннан күсе аламыз.
Құр дәрімен атқанға өлмейді,
Өмірі мақтаншаққа нысанамыз.
Домбыраға қол соқпа
- 1
- 16
Домбыраға қол соқпа,
Шымырлатып бір-бірлеп.
Жүрегім, соқпа, кел тоқта,
Жас келер көзге жүр-жүрлеп.
Ақниет
Ақниет
Анонимдік комментатор
Күшті жазылған маған ұнады