Күйісбайға
- 1
- 4
Дұғай сәлем жазамын Күйісбайға,
Бермек болған айғырдың көзі қайда?
Көзді көрсең бересің, тайсаң танып,
Алдамшы атанғанның несі пайда?
Адам — бір боқ көтерген боқтың қабы
Адам — бір боқ көтерген боқтың қабы,Боқтан сасық боласың өлсең тағы.
Мені мен сен тең бе деп мақтанасың,
Білімсіздік белгісі — ол баяғы.
Кеше бала ең, келдің ғой талай жасқа,
Көз жетті бір қалыпта тұра алмасқа.
Адамды сүй, алланың хикметін сез,
Не қызық бар өмірде онан басқа?!
Пікірлер (3)
Пікір қалдырыңыз
Әбдірахман өлгенде
- 0
- 4
Тұла бойың ұят-ар едің,
Ескеріп істеп, ойлаған.
Тәуекелге нар едің,
Талаппен терең бойлаған.
Қайғы шығар ілімнен
- 0
- 3
Қайғы шығар ілімнен,
Ыза шығар білімнен.
Қайғы мен ыза қысқан соң,
Зар шығады тілімнен.
Ақниет
Ақниет
Анонимдік комментатор
Күшті жазылған маған ұнады