Өлең, жыр, ақындар

ҚАРТТАРЫМ-АУ

Азайып барасыңдар, қарттарым-ай,
Ұрпаққа ақыл берер даналарым.
Көбейіп бара жатыр керісінше,
Мына өмірде қылжақбас шалаларың.

Орынсыз айтысып, сөз жарыстырған,
Түріңнен бала-шаға күдер үзген.
Бос әңгіме өсекті ермек еткен,
Қарттарым-ай, көп жұртты түңілдірген.

Өзінің салт-дәстүрін құрметтемей,
Жастарды сезінбейтін баласындай.
Аузынан ақ ит кіріп, көк ит шыққан,
Қарттарым, қайтесіңдер, аласармай?!

Жасымыз уақытына сай болмаса,
Ұрпаққа не қалады ондай шалдан?
Әр адам өз орынын білсе екен,
Сый-құрметке бөлену - қандай арман?!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

КЕШІРІМ

  • 0
  • 0

Кешірім керек өмірде,
Кешірім керек, әрине.
Кешірімді білген адамдар,
Шырақ боп жанған әр үйде.

Толық

АЛЛАНЫҢ СЫЙЫ

  • 0
  • 0

Таң атты, көзіңді аш күліп бүгін,
Әр таңнан басталады үміт-күнің.
Аллаңа құлшылық ет, тілек айтып,
Тілекті таңертеңгі қабыл етер.

Толық

Сенім

  • 0
  • 0

Қорықпаңдар адамдар бұл өмірден,
О, дүние бұл өмір жалғасы екен.
Өмірдің алтын кілті өзіңде екен,
Әр пендені ап шығар Сенім екен.

Толық

Қарап көріңіз