Өлең, жыр, ақындар

Қоштасу

  • 24.02.2018
  • 0
  • 0
  • 3786
Кешегі көп күдік пен күмән қалып,
Қолымыз жетті,
Тәубе бұған да анық.
Көне жұрт!
Қош бол енді көріскенше,
Көз алдым бара жатыр тұманданып...
Аз күнгі қонағың ем шақырылған,
Не күттің,
Не тіледің ақыныңнан..
Жастанып Сайрам көлді сен жата бер,
Толқының мен болайын сапырылған.
Әке жұрт!
Сен тұрғанда тілекке бай,
Ұшармын туған көлге түлеп талай.
Әзірше мен төзермін сағынышқа,
Білмеймін,
Шыдар екен жүрек қалай?!
Жаныңа азық болар күш-қуаты,
Көретін туған елді түсті сәті.
Алпыс күн арадағы тез-ақ өтті,
Көретін қас-қағымда тұс сияқты...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жан еді ғой аяулы

  • 0
  • 0

Мынау бұлттар неге ғана төнеді,
О, табиғат, күрсінесің сен неге.
Аспан да әне, жасын іркіп төгеді,
Өксу бар ғой деміккен бұл желде де.

Толық

Сөз соңы

  • 0
  • 0

Сен де бір кең даланың қыранысың,
Ұшары көк, қонатын тұрағы шың.
Қасиетті Қаратау қойнында өсіп,
Кеудеде толқындатқан Сыр ағысын.

Толық

Арай құшып

  • 0
  • 0

Бір өсем күй естіртті далан маған,
Жаман екен сыртқа ойың алаңдаған.
Араға ұсап отырмын гүлге қонған,
Қанша жұтып шырынын ала алмаған.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар