Өлең, жыр, ақындар

Табанға жылы тиді суық қарың

  • 26.02.2018
  • 0
  • 0
  • 1933
Ақынды азапты ойлар тыншытқан ба,
Ризамын,
Көзімнен жас ыршытсаң да.
Жүректі шайып таңның шуағымен,
Қуанып қалам аман күн шыққанда.
Жүргізіп мезгіл билік атырапқа,
Сарғайып жүдейді екен
Жапырақ та.
Көзіммен көк тауларды күңде шолып,
Жүрегім қақ бөлінер екі жаққа.
Тамыпты біреуінде —
Кіндік қаным,
Түсіндім біреуінде —
Шындық мәнін.
Ақтарып келем сенен сыр жасырмай,
Телқұлын — тағдырымның сыр ғып бәрін.
Жыл озған сайын жанға жуық бәрі,
Таңдайда тұр ғой ұйып —
Тұнық дәмі.
Жүгірдім қыста барып жалаңаяқ,
Табанға жылы тиді суық қары.
Маңдайы соғылса да үміт тасқа,
Жонымнан жүрсе де өмір;
Тіліп таспа,
Ұмыту туған жерді мүмкін бе екен
Басымды бәйге тіккем ұмытпасқа!
Болса егер еске салдың ұмытқаным,
Бәйек боп жаныма кір жуытпадың.
Өзіңсің нәзік жырға жібек арқау,
Қалғанша жүрек тоқтап,
Суып қаным...
Жанарды жасқай берді сұлу сағым,
Желбіретіп үкідей тұлымшағын.
Баурында бақытты күн өткеріп,
Еркелеп жүр кешегі —
Құлыншағың...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Шың жүрегі

  • 0
  • 0

Күн маңдайын шың төсіне тіреді,
Ағыл-тегіл сыр шертті шың жүрегі.
Жентек-жентек қарды сайға лақтырып,
Епке көктем сақылдап кеп күледі.

Толық

Алатау – достық күмбезі

  • 0
  • 0

Тау жайлы ақын қалай толғансын жай,
Ойларым тасқындайды жолға сыймай.
Алыстан Алатауым жалт қаратар
Мызғымас достығымның ордасындай!

Толық

Келдің бе, жаным, көктеммен

  • 0
  • 0

Келдің бе, жаным, көктеммен,
Күтіп жүр ем көптен мен.
Көрмейді тағдыр,
Қатал ғой,

Толық

Қарап көріңіз