Өлең, жыр, ақындар

Шекара

  • 26.02.2018
  • 0
  • 0
  • 3117
Туған топырақ,
Адамның жер — Анасы!
Тұтасқан татулықпен ел арасы.
Араны бөлгенімен шек — сызығы,
Көңілдің болмайды екен шекарасы.
Тілектің болмаған соң бөлектігі,
Жүректі жүреді екен бөлеп мұңы.
Шекара десе,
Шерім ақтарылар,
Тілменен жеткізе алман теңеп бұны.
Бар ма екен елден елдің бөтендігі,
Еске алып отырғам жоқ бекер бұны.
Бөлектеп жүрер болсаң,
Ей, ағайын,
Төгіліп көкіректің кетер мұңы.
Шектеліп тұрған елдің төңірегі,
Шекара! Десе, тілім бөгеледі.
Келеді шекарадан ұшып кеткім,
Даланың секілденіп көбелегі.
Нәзік қой,
Сезім — жаңбыр себеледі,
Даланың еркін ұшар көбелегі.
Арманда кеткен сол бір жан анамның
Төгілген шекарада көп өлеңі...
Көбелек те туған жер деп еледі.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сөнбес сәуле

  • 0
  • 0

Сен емес пе ең,
от сезіммен тербеп өткен жанымды,
Сен емес пе ең,
ұялатқан махаббатты жалынды.

Толық

Әнге қосып..

  • 0
  • 1

Сағынармын, әнге дағы қосармын,
Сағыныштың бал шарбатын тосар күн.
Сағыныштан қайран төзім талықсыр,
Төзім деген —

Толық

Талықсып бір жетер ем

  • 0
  • 0

Сұрай қалса кейбіреулер тосыннан,
Хабар келіп тұра ма деп, досыңнан?
Қара кірпік, қара ормандай қозғалып,
Көз алдымда сенің бейнең тосылған.

Толық

Қарап көріңіз