Келер еді – Марфуға Айтқожина

Анашым!
Тірі болса келер еді.
Келер еді толтырып кенерені.
Келер еді ақсарбас жолына атап,
Баласы болған кезде немерелі...
Көл-көсір жасар еді шілдехана,
Ырымсыз мұндай сәтте жүрмес ана.
Шандатып қырқаларды ат бәйгесі,
Думанмен қызар еді бұл босаға!
Ауылын жинар еді аймағымен,
Қайран менің анашым!
Ойлары кең.
Әдетінше той алдын өзі бастап,
Отыратын ақжарқын,
Жайдарым ең.
Даусы да қарлықпайтын ұзақ таңға,
Өзіңсіз ол кезде қыз ұзатқан ба.
Сағынып отырамын сол әніңді,
Бір жола,
Алыс сапар ұзатсам да.
Қалайша арамыздан ерте кеттің,
Қалайша елден ерек еркелеттің.
Қалайша ерте үзілді әсем әнің,
Ерекше табиғатың берсе де екпін.
Балайтын жұрт өзіңді жүректіге,
Алғыс пен аямайтын тілекті де.
Көксеген күндеріңе жете алмадың,
Сағыныш елге деген жүдетті де.
Арман мен сезім селін кешем бүгін,
Қалыпты аңыз болып шешендігің
Болғанмен көзден таса,
Анашым-ау!
Арманың елге деген,
Өшер ме үнің...