Қалың мұнар – Марфуға Айтқожина

Қаптың тауы бүркенді қалың мұнар,
Неліктен сол мұнарға жаның құмар?!
Шығыстың аруындай перде тартқан,
Мұнарың —
Сұлулыққа малындырар.
Қалқалап тұрды Қапты сағым-мұнар,
Сезімтал жүрегім бар әніңді ұғар.
Алысқа кеткенде де сан аялап,
Осынау сұлулығың сағындырар.
Жүзіңді жасырғанмен көлегейлеп,
Қиялды текке айтпаған телегей деп.
Тәуекел теңізіне жүзген жанмын,
Теңізде,
Өр толқында келер ой көп.
Шет жайлап жүрген мен бір қиялшылың,
(Кеудеге көме түсіп ұяң сырын).
Тек қана бүркенетін мұнарым жоқ,
Көрініп ақ жүзімнен тұрар сырым!..