Сағынышпен ойға алдым – Марфуға Айтқожина

Жағасына сәл кідіртіп Сайрамның,
Елес сынды өте шықты,
Қайран күн!
Сұлу Сайрам тұнығынан өмірге —
Жыр қанатын жайғанмын.
Сыңғыр үні кетер ме естен Сайрамның,
Сені тағы сағынышпен ойға алдым.
Балалықтың бал шарбатын бөлісіп,
Қызығына қана алмаған,
Қайран күн!
Толқыныңа өр қанатын жайса жыр,
Сол кездерім оралар ма қайта бір.
Ерте кеткен бұл әмірден,
Достар-ай!
Деді ме екен татулықты айта жүр.
Сырымызға ортақтасып аспан-ай,
Бетімізден өстік ешкім жасқамай.
Тағдыр күйге салса дағы басқадай,
Мен ойымнан өтем сені тастамай.
Айтып жату қиын шығар себебін,
Жаңғырады көкіректегі көне мұң.
Мен де бір күн жұлдыздайын сөнемін,
Сонда сені жүрегіме көмемін...