Жиһад
- 0
- 0
Рухы тәнін
табыттай иығына көтерген,
шапандай іле салған бәдәуи –
Жанның киімінен мағына күткен қоғамнан алыстап кетіп,
Бұл бетте «Тәуелсіздік дәуірі» атты Арайлым Жолсеитова жазған тәуелсіздік туралы өлең берілген.
Біз – естелік жинаушылармыз;
Жүзін суалған бір кеиуана – жердің ең шетінде,
Ең соңғы «Ғұмыр» көшесінің
Ең соңғы қиылысында,
Таудан ескен қоңыр леп
Қайыңнан қарағайға секіріп,
сәбилердің иығында аялдап,
сүрініп-талып қара шашыңа әзер дегенде жетіп,
Дөңгелек тереземде шәр бояуы еріп жатыр, әрі
құмырысқа-тамшылар жүгіріп жүр илеуін іздеп;
ұясы көзім екенін білмейді олар;
Бағыты –
Аспан гүлдеді, онысы – Күн...
Құс оралды, ескі танысым.
Тал алақанын жайды – жапырақ;
Дұғалары бүрлеп ақырын...
Жүзіп бара жатқан қыз ауада,
Білем, саған шексіздік қана жағалау...
жаныңды иіскеп тұрған саябақ.
құстар да саған құштар о бастан.
ұлпан
маған бұл өлең қатты ұнады өте керемет