Аққу аралы – Марфуға Айтқожина

Өтсе де өткелектен,
Өткелдерден,
Шіркін-ай, бұл бабамыз неткен мерген.
Көзінен құралайды көздеп атқан,
Іздемей оңай олжа шеттеу жерден.
Маралдың ішінде де маралы бар,
Ақ-қараны айырар саналы жан.
Арудың аққу құсын сүйген Естай
Таңдап ап арулардың аралынан.
Жатса да ғашықтықтан күйреп ерен,
Садақпен аруды ақын түйремеген.
Арудың елжіреген ет жүрегін —
Ақтарған теңдесі жоқ күй мен өлең.
Ағытқан теңдесі жоқ күй мен өлең.
Төрдегі басын төмен сүйремеген.
Әніңді келе жатыр жалғап сенің,
Өзіңді,
Өнерді де сүйген өрен!