Асау той, тентек жиын, опыр-топыр
- 1
- 0
Асау той, тентек жиын, опыр-топыр,
Ішінде түсі суық бір жан отыр.
Алысты тұманданған ол ойлайды,
Өзге жұрт ойды нетсін, өңкей соқыр.
Асау той, тентек жиын, опыр-топыр,
Ішінде түсі суық бір жан отыр.
Алысты тұманданған ол ойлайды,
Өзге жұрт ойды нетсін, өңкей соқыр.
Күн артынан күн туар,
Бір күн дамыл еткізбес.
Ой артынан ой туар,
Желге мәнсең жеткізбес.
Бір сөзім Мың бір түннен оқып жүрген,
Өлең қып сол сөзімді айтқым келген.
Болыпты ағайынды екі жігіт,
Бағдатта Мұстапа мен Сапа деген.
айко
керемет
Сымбат
Мен буны жарыска айтайын деп жатырмын
Ақниет
Өте керемет Қыран бүркіт не алмайды салса баптап өлеңі
Мутан Аяулым
Өте жақсы
Қуат
мен бул оленди айтпакшымын
Жансерік
Жаман
Жансерік
Бірақ керемет
дану гулбану
крч мен 2025 жылданмын егерменын пыкырымды окып жатсан тында мет Тайынша облысынан бырыншы орын алгам енды Облыска барам сондыктан мен 60 немесе 50 олен жатауым керекю . Егер иен облыстан бырыншы орын алсам кайтадан оз пыкырымды осы сайттак жазам
Каусар
Жақсы жарыстан екінші аудандыққа өтім Білім ал супер
ханбибы
мен жаман мугалимнын сабагында айтайн деп жатырм
Аруна
Өте жақсы
Зәуре
2026 данмын!
Осы өлеңді оқығанда жүрегім қырандай қалықтап кетті! Абай Құнанбайұлының "Қыран бүркіт не алмайды, салса баптап" — нағыз даналықтың, сыншылдықтың, қазақ өмірінің мәнін ашатын шедевр! Bilim-all.kz-де осылай тегін қолжетімді етіп қоюы — үлкен қазына, әсіресе Абайды тереңірек түсінуге, мектеп оқушыларына, әдебиет сүйер қауымға өте пайдалы.
"Қыран бүркіт не алмайды, салса баптап,
Жұрт жүр ғой күйкентай мен қарға сақтап..." деп басталатын жолдар — міне, Абайдың өткір қаламы! Қыран — нағыз батыр, асыл, күшті, бірақ оны қоршап тұрған қарғалар мен күйкентайлардың (қарапайым, ұсақ, қызғаншақ, бос сөзге құмарлардың) әрекеті қандай өкінішті! Қыран биікке шықса, олар екі жақтап, қарқылдап, шықылықтап, ұстатпай, босқа шабады. Соңында "Қайран ел осынымен жүр далақтап" деген жол — жүрекке найзадай қадалады ғой. Абай аға осы өлеңде қазақ қоғамындағы әлеуметтік теңсіздікті, ұсақ жандардың үлкен іске кедергі болуын, бос уайым мен мақтаншақтықты соншалықты әдемі әрі ащы сынға алады. Бұл — тек құстар туралы емес, адамдардың мінезі, қоғамның ауруы туралы терең ой!
Абайдың барлық өлеңдері сияқты, бұл да әр оқыған сайын жаңа қыр ашады: қыран сияқты болу керек пе, әлде қарға болып қалмау керек пе деген сұрақ ойландырады. "Не таптық мұныменен деген жан жоқ" деген жол — бүгінгі күні де өзекті, әлеуметтік желіде бос сөзге уақыт жұмсайтындарға тікелей айтылғандай!
Абайдың осындай асыл өлеңдерін сақтап, әркімге қолжетімді еткендеріңізге рахмет. Сайтта Абайдың басқа туындыларына да сілтеме бар екен.
Қазақ әдебиетін, Абайды сүйетіндерге, әсіресе жастарға міндетті түрде оқуға кеңес беремін — бұл өлеңді жаттап алсаң, ойың да, сөзің де қырандай биіктейді! Оқыңыздар, толғаныңыздар, достарыңызға жіберіңіздер — Абайдың сөзі мәңгі тірі, әрқашан жүректі оятады!