Домбыра

От шалып, жалын жалап, қозғап қанын,
Шыжғырса қуырдақ қып жанның жанын,
Еріксіз қол қағылды екі ішекке,
Назды мұң, сылқылдақ үн жалғап сарын.
Мойындап мұңаясың, бас иесің,
Еріксіз тыңдағандай шердің зарын.
Ызылдап жерден төмен сызып кетіп,
Көресің жан-жағынан ән қанжарын.

* * *
Есалаң минут
Жынды жүрек
Жүгенсіз
Осылай жүреді.
Ұсынар кімдер,
Heгe тіреп?
Көрген адам Маған
Күледі, күледі.
Есерді кешер,
Кез болса сол жан:
Ащыны татқан,
Алыстан жортқан
Біледі...

---